Givet ligt op een steenworp afstand dus ons doel voor de dag is bereikt. Het konvooi strijkt neer. We zien een nieuwe aanlegplaats aan bakboord, net voor de brug, waarop we aansturen.

Als we aan het vastmaken zijn, worden we echter gewaarschuwd dat we naar de overkant moeten. Er wordt nog aan de ligplaatsen gewerkt. Aan stuurboordzijde blijken de aanlegplaatsen overigens ook uitstekend te zijn. Het ziet er feestelijk uit in Givet met allemaal vlaggen op de brug. In het stadje zelf zie je daar niets van terug. Het stadje zelf is leuk maar niet echt iets bijzonders. Om een uur of vijf gaan we een borrel drinken bij onze mede-vaargenoot Joost en zijn vrouw Atie. Ze hebben een mooie houten Kotter waar ze geregeld mee varen. We hebben de tijd om wat bij te praten over mooie plekken en aardige ontmoetingen onderweg.

De Eerste Tunnel: Les 3 Fontaines

De volgende dag om 9.15 uur vertrekken we samen. Wij voorop en Joost achter ons. Bij de eerste ecluse, les 3 Fontaines, gaat het al bijna fout. We zien de pijlen naar de sluis over het hoofd en dreigen door te varen naar de 'barrage' (stuwdam). We worden door Joost via de marifoon, maar ook door een stelletje vissers vanaf de kant teruggefloten. Het binnen varen van de sluis moeten we nog wat uitstellen want er wordt een tegemoetkomende peniche geschut. Hier ervaren we voor het eerst wat een tijd het kost als een spits je pad kruist. We zwaaien en varen de sluis binnen. De sluis wordt direct gevolgd door een lange donkere tunnel.

Fumay en de Ochtendmarkt

Ecluses Ham en Mouyon leveren geen problemen op. In Vireux Wallerand leggen we aan bij een nieuwe aanlegsteiger om water te tanken. Na ecluse Vanne-Alcorps (53) lopen we vroeg in de middag Fumay binnen. Na de brug is een prachtige ligplaats met elektriciteit en water en een echte capitainerie. Alleen elektriciteit moet betaald worden (frs 15), verder niets. We hebben ons voorgenomen om elk dorp of stad die we aandoen, uitgebreid te gaan verkennen. Dat doen we dan ook. We moeten zo nu en dan flink in de benen, want we zitten nogal veel op de boot.

De volgende morgen worden we gewekt door rumoer op de haven. De markt wordt opgebouwd, midden op de aanlegplaats! We besluiten wat later weg te gaan om nog even de markt over te lopen die op de haven en verder het stadje in is opgebouwd. We kopen wat groente en fruit en vertrekken. Slechts 2 sluizen verder zijn we al in Revin, waar we een uitstekende ligplaats vinden.

Revin: Bezoek van Ank en Arnold

We verwachten hier later in de middag onze gasten Ank en Arnold dus we hebben tijd om te zonnen en de omgeving te verkennen. Zij komen aangesneld en maken eerst een rondleiding over de boot. We besluiten om 's avonds uit eten te gaan in het centrum van Revin. Het wordt een gezellige avond in een klein restaurantje waar we heerlijk worden bediend. Na het eten wandelen we terug naar de boot waar we nog een fles Armagnac soldaat maken die Arnold bij zich heeft. Het wordt laat.

De volgende morgen vertrekken Ank en Arnold weer naar huis. Wij gaan op pad naar Charleville Mezieres. Het vaargedeelte vandaag is kort met slechts 3 sluizen.

Charleville-Mézières: Nieuwe Haven

Onze stopplaats is Charleville Mezieres. Jammer genoeg liggen de drijvende steigers hier propvol. We proberen ons schip nog ergens tussen te drukken, maar we worden verzocht te vertrekken want hier zou een pontje heen en weer varen. We worden vriendelijk verwezen naar de nieuwe haven ongeveer 200 meter verderop. Inderdaad lopen we onder een laag loopbruggetje door een splinternieuwe haven binnen, of beter gezegd een haven in aanbouw. Alles ziet er nog kaal uit maar de aanlegsteigers zijn prima. Het blijkt een goede keuze. De stad zelf blijkt de moeite waard met veel oude en mooie gebouwen en een mooie winkelstraat.

Sedan en het Drama van Freek en Anna

Na Charleville willen we naar Sedan. Het weer slaat echter om en we krijgen regen en wind. Bij aankomst in Sedan besluiten we daarom maar direct door te varen. We hadden eigenlijk willen kijken naar een concert in het kasteel maar het weer is te slecht. De kinderen komen toch niet dus we varen door.

Bij één van de volgende sluizen ontmoeten we Freek en Anna, een Nederlands echtpaar dat we al eerder in België hadden gezien. Ze vertellen ons een drama: ze hebben hun schroef verloren! Freek is twee keer onder de boot gedoken om te kijken maar de schroef was verdwenen. Ze liggen nu stil en wachten op hulp.

We bieden aan te helpen waar we kunnen. Paul en Sandra van de FARS, vrienden die we eerder onderweg hadden ontmoet, komen ook kijken. Paul en Freek besluiten samen onder de boot te duiken om te zoeken, maar zonder succes. De sluiswachter belt met VNF en er wordt hulp georganiseerd. Nog diezelfde middag komen er 7 Franse duikers aan die de hele sluis gaan afzoeken!

Het blijkt een hele operatie. De duikers gaan systematisch te werk en na ongeveer anderhalf uur wordt de schroef gevonden - op de bodem van de sluis! Wat een opluchting. De hulpvaardigheid van de Fransen is overweldigend. De schroef wordt door een lokale werkplaats weer gemonteerd en Freek en Anna kunnen weer verder. Dit voorval laat zien hoe gastvrij en behulpzaam de mensen hier zijn.

Commercy en de Tankstation-Saga

We varen door naar Commercy waar we aanleggen om te tanken. Bij Dun sur Meuse krijgen we te maken met een tankstation dat volledig geautomatiseerd is. Je moet via een intercom met de beheerder praten die ergens anders zit. Het kost ons moeite om uitgelegd te krijgen hoe het systeem werkt. Uiteindelijk lukt het via een GSM-gesprek. Zeer modern maar niet echt gebruiksvriendelijk!

Verdun: De Ijskoude Citadel

Verdun is onze volgende stop. Deze stad is natuurlijk beroemd vanwege de Eerste Wereldoorlog. We bezoeken de citadel ondergronds - een indrukwekkend complex van gangen en zalen diep onder de grond. Het is er echter ijskoud! De thermometer geeft 8°C aan. Ans' tanden klapperen van de kou. We hebben onze jassen aan maar dat helpt nauwelijks. De rondleiding duurt ongeveer een uur en we zijn blij als we weer boven in de warmte zijn.

De stad Verdun zelf is ook indrukwekkend met veel monumenten en musea over de oorlog. Het maakt veel indruk op ons.

Via Toul naar Nancy

We varen verder via Toul richting Nancy. Het landschap wordt steeds mooier. Nancy wordt bereikt via een prachtige brede rivier tussen steil omhoog lopende heuvels met leuke stadjes er tegen aan of er bovenop. We zijn zeer benieuwd naar Nancy want we hebben er veel goeds over gehoord.

Een bezoek aan Nancy blijkt enige opoffering waard. Het is een schitterende stad waar bijna elk gebouw een prachtig monument is. Vooral la place Stanislas met zijn beroemde grilles de Jean Lamour maken veel indruk op ons. Deze smeedijzeren hekken zijn werkelijk prachtig met hun gouden versieringen. Ook la cathédrale en l'église St.Sébastien zijn indrukwekkend.

We wandelen over de Place Stanislas waar net een antiekmarkt wordt gehouden. We neuzen wat rond tussen de kramen. Van hier uit hebben we goed zicht op het indrukwekkende Hôtel de Ville waar net een trouwstoet naar binnen gaat. Een bezoek aan Nancy is beslist een aanrader. We besluiten hier een extra dag te blijven om de stad goed te kunnen verkennen.

De Teleurstelling: Embranchement Gesloten

Onze volgende bestemming zou het Embranchement zijn, een aftakking van het kanaal. Helaas blijkt deze gesloten te zijn voor onderhoud. Dit is erg zuur om te weten, want we hadden ons erop verheugd om die route te nemen. We moeten nu terug naar Toul om een andere route te kiezen. Het betekent een flinke omweg maar er zit niets anders op.

Zo eindigt ons derde traject - met veel mooie herinneringen aan Franse gastvrijheid (de duikers!), prachtige steden als Nancy en Verdun, maar ook met de nodige avonturen zoals de ijskoude citadel en het drama van Freek en Anna's schroef. Het is intensief maar geweldig!